Maanmannetje

Jef schreef volgende tekst:

Het Maanmannetje

Er was eens een maanmannetje.
Het maanmannetje leefde op Saturbolkrot. Dat was de naam van een maan van Saturnus.
Op Saturbolkrot was de stad Alibi.
In de straat Odemo was er een spiegel.Het maanmannnetje bekeek zichzelf eens, want hij had zichzelf nog nooit in de spiegel gezien.
Hij zag er klein en groen uit en had een groot hoofd.
Het mannetje ging naar zijn huis in de Natostraat.
Deze straat lag in Drumbeke, in de provincie Waabant.
Op zijn weg naar Drumbeke zag hij een astronaut.

'Hallo maanmannetje!', zei de astronaut.
'H-a-l-l-o a-s-t-r-o-n-a-u-t', zei het maanmannetje.
'Ik breng je naar de aarde en sluit je daar op!', zei de astronaut.

Hij ging met het maanmannetje aan zijn hand naar het ruimtecentrum in Drumbeke.
Ze kwamen aan in Drumbeke.
De astronaut betaalde drie miljoen euro, drukte op een rode knop en de raket startte.

Een uur later was de raket met het maanmannetje in de ruimte.

Een jaar later kwam de raket aan in het water van de aarde.
De raket lag in een beek van Lembeke.
De deur ging open: het maanmannetje kwam er als eerste uit.
De astronaut als tweede en zag het maanmannetje dood op de grond.
Hij kon op aarde niet ademen omdat er zuurstof is.

De astronaut bracht het maanmannetje naar het museum.
Toen zei de astronaut:' Vaarwel maanmannetje.'



Knappe tekst Jef.