Dag 1:Dinsdagavond, 22 januari zagen we voor het eerst de mensen van Turkije en Spanje.
Isidoro had ik al ontmoet vorig jaar in Engeland.
We hadden afgesproken op de Vrijdagmarkt bij Jacob Van Artevelde.
Het klikte onmiddellijk tussen alle mensen en het was een blij weerzien toen ik Isidoro zag.
Samen gingen we dan eten in het Keyzershof en werd er over vanalles en nog wat gepraat.
Het werd een late gezellige avond.
Dag 2:Buitenlands bezoek op onze school.
Iedereen werd rondgeleid en onze 'vrienden' kwamen eens kijken in onze klassen. In de turnzaal werden ze dan door alle kinderen en juffen verwelkomt door een 'grote kring'. De kinderen hadden tekeningen gemaakt, liedjes en dansjes voorbereid en brachten toneeltjes naar voor. Onze gasten stonden versteld.
Nurdian, een Turkse zangeres zong en speelde Sas. Leuk om onze Turkse kinderen te zien meewiegen en zingen.
Alle drie de partners kregen dan ook hun eerste "ster" voor de uitwisseling van de cultuurboxen.
's Middags werden we dan verwacht op het PBD. Daar kregen we uitleg over hoe het onderwijs begeleid en ondersteund werd.
's Avonds gingen we samen dineren in het restaurant 'Rood'. Lekker!
We deden nog een avondwandeling in ons mooie Gent. Ze vinden de oude gebouwen en waterlopen prachtig. Ik ben een fiere Gentenaar!
Dag 3: Terug bezoek van onze 'vrienden' in de klassen. Allen waren ze heel erg geïnteresseerd in het hoeken- en contractwerk. Dat bestaat niet bij hen. Ze keken vooral hun ogen uit, hoe de kinderen elk een werkje/taak zelfstandig aan het maken waren en dat dit rustig verliep. En...hoe de leerkracht dit allemaal kan begeleiden en bijhouden.
Het materiaal dat we in de klas gebruikten kennen ze ook niet. Alle kinderen zowel in Spanje als in Turkije krijgen steeds gezamenlijk les en taken te maken.
Isidoro en Béatriz uit Spanje woonden een klasseraad bij in onze klas. Ze vonden dit schitterend dat de kinderen zonder ruziemaken probleempjes/conflicten kunnen oplossen en ook elkaar complimenten (bravo's) kunnen geven.
Wat was ik alweer trots op kinderen en school!
's Middags gingen we eten in de Gentse Hotelschool. Amai, wat een menu, lekkkkkkker! Echt een aanrader.
Daarna kregen onze 'gasten' een zeer interessante rondleiding in het stadhuis van Gent. Ik ben blij dat ik er ook bij mocht zijn.
Natuurlijk mocht chocolade niet ontbreken en bracht ik onze gasten naar een winkel met het Belgische 'goud'. Daar werden grote voorraden gekocht en gelijk hebben ze.
's Avonds gingen we echte Belgische frietjes eten in een frituur! Tja, dat is wat er nog zo wat rest van onze cultuur, niet?
Na de frietjes zijn we een glaasje gaan drinken in de Dulle Griet. Daar keken ze hun ogen uit, al die bieren, het interieur, ...
Het werd alweer een gezellige avond, maar de vermoeidheid neemt al wat toe.
Dag 4:Onze 'vrienden' brachten een laatste bezoek aan de klassen. Het werd net plezant, want de directeur van de Turkse school maakte ook al wat cijferoefeningen met ons. De kinderen vonden de bezoeken leuk en begonnen al echt te wennen aan onze bezoekers.
Rond 11u30 namen we afscheid van onze partners in de grote kring.
Er werd terug door de kinderen gedanst en gezongen.
Om 16u gingen we met onze gasten naar de stad en kregen we een rondleiding van Visits. Amai, ik leerde ook nog bij over Gent en we proefden van allerlei heerlijke Gentse lekkernijen.
's Avonds was er dan nieuwjaarsreceptie met onze comeniusvrienden, de kinderen en de ouders van onze school. En ... we aten frietjes. Nu zullen ze wel weten dat het Belgisch is en niet Frans, zoals ze het in het Engels vertalen "French fries".
Na de receptie waren alle collega's dan uitgenodigd om een laatste afscheid in een Turks ontmoetingscafé in de Dampoortstraat. Daar werd er dan gezongen en gedanst.
Met leuke rijke ervaringen namen we die avond dan afscheid.
Ik heb er nieuwe vrienden bij die ik niet alleen voor school zal contacteren. Ik hoop dat we na Comenius elkaar nog zullen blijven mailen en ontmoeten.
Amai, het was een vermoeidende week, maar wat een ervaring!!!!
Tamira
